Verhalen bij de Buren neemt afscheid met documovie

Na vier jaar valt het doek voor Verhalen bij de Buren

In 2018 startte Serge Metselaar met Verhalen bij de Buren: een wijkinitiatief met als doel om door middel van diverse kunstdisciplines vooroordelen bewuster te maken. In datzelfde jaar was de debuutvoorstelling tijdens het jaarlijkse herfsttheater Geit en Bult, in samenwerking met Kunst op de Bult.. Verhalen bij de Buren maakte samen met wijkbewoners met en zonder psychische klachten twee woonkamerscènes over psychische klachten (PTSS en depressie stonden hierbij voorop).

Zij ging vervolgens door met het maken van twee interactieve theater workshops over psychische klachten door acteurs met ervaringsdeskundigheid.
Professionals als wijkagenten, wijkcoaches, docenten en jongerenwerkers waren hierbij de doelgroep. Het uitgangspunt was eenvoudig: ‘we hebben allemaal vooroordelen en dat is okay, zolang jij je er maar bewust van bent en hoe dit je handelen beïnvloedt. Ook je professioneel handelen.’ Dit laatste hebben Serge en haar mede-acteurs, helaas, uit eigen hand ervaren.

En toen werd de wereld verrast door een virus. Verhalen bij de Buren greep dit aan door aan de slag te gaan met De Hoepelkostuums.
Interactieve workshops waren voorlopig van de baan, dan maar alles op 1,5 meter. Dé manier waarop vooroordelen juist voelbaar gemaakt konden worden, letterlijk.

Maar helaas betekende het virus ook een ommekeer. Serge Metselaar: ‘Ik merkte dat het me te veel energie kostte om iedere keer weer opnieuw de kar te trekken. En corona heeft daar niet bij geholpen. Ik wil goed voor mezelf zorgen en kwam tot de conclusie dat ‘Verhalen bij de Buren’ niet pastte in dat streven’.

Op de beslissing volgde nog een laatste project van Verhalen bij de Buren, om waardig afscheid te nemen. Samen met jonge mensen (19-27 jr) die vallen binnen het autismespectrum en een professionele camerman maakte zij de documovie ‘Ik ben toch geen autist!’ Deze is op dinsdag 7 juni om 16:00 in Rozet te bewonderen. Gratis!. Iedereen die wil komen kijken is van harte uitgenodigd, maar let op: het is interactief, het publiek doet ook mee, zoals altijd bij Verhalen bij de Buren. Voor de voorstelling wel graag inschrijven (dat kan hier),

‘Rest mij nog om iedereen te bedanken die in de afgelopen vier jaar op zijn of haar manier bijgedragen heeft aan Verhalen bij de Buren. En zeker ook Rozet wil ik daarbij niet vergeten’.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.